Vandaag zijn we na de overdenking en het eten 600 broodjes gaan klaarmaken. Een lekkere dikke witte boterham met een plak kaas en ham, genoeg voor 600 kinderen die uitgenodigd zouden worden tijdens een kinderevent in de nieuwe sloppenwijk.

Johan en Brenda Toet hebben ingang ontvangen in een nieuwe sloppenwijk. Een bendeleider heeft na een flinke celstraf zijn hart geopend voor de Heere Jezus Christus. Hij heeft zachte ogen en een warm hart gekregen, een hart voor zijn wijk. Hij wil graag dat er zaken positief gaan veranderen. Hij wil geen criminaliteit en drugs, wat massaal wordt gebruikt om het leven wat zogenaamde kleur te geven en pijn te verdoven. Maar om dingen te veranderen en de hulp te bieden die nodig is, is de Heilige Geest nodig, maar ook de steun en de financiën, die ontbreken.

Daar gaan Johan en Brenda bij helpen, gedreven door de liefde van Christus, Die Zelf ons op kwam zoeken in onze duisternis. Jezus wil dat ze Hem leren kennen en een persoonlijke relatie met Hem gaan krijgen.

Dan zullen verkeerde gewoonten gaan stoppen, zoals verslaving en geweld. Omdat de geborgenheid en intimiteit met Hem zoveel eigenwaarde geeft en vreugde, zodat drugs niet meer nodig is. Jezus biedt hoop!

Zelf was ik best weer onder de indruk toen ik de kleine en op elkaar gebouwde sobere behuizing weer zag in de sloppenwijk. Wat hebben mensen weinig privacy. Soms leven ze binnen een paar vierkante meter met een gezin van 7 personen.

Een meisje vertelde ook hoe moeilijk het is om dan naar school te gaan en je huiswerk te maken. Het viel me op dat de meeste jongeren bijna geen woord engels verstaan en spreken. En al die boterhammen werden dankbaar aanvaard, als een cadeau. Een boterham met ham en kaas is een delicatesse, voor jong en oud.

We hebben door het geld wat we met elkaar meegenomen hebben, wat ook een aantal lezers hebben gesponsord, bedankt lieve mensen, de 300 aanwezige kinderen een leuke middag kunnen schenken. Het eerste event sinds tijden!

Er was weer wat te doen op een stuk grond wat eerst is gezuiverd van grote, scherpe stenen en boomstronken. Er was in de hitte fors gehakt met de bijlen door mensen in de sloppenwijken en teamleden. Dat was even zweten voor die mannen! Bij een oneffen grond zouden de mooie luchtkussens niet goed bruikbaar zijn.

Er waren verschillende luchtkussens waarop de kinderen heerlijk konden spelen en wij met hen. Er waren verder ballenbaden, glijbanen en een luchtkussen in de vorm van een voetbalveldje met water en zeep, waarop de oudere jeugd zich perfect kon vermaken. Ook was er popcorn en suikerspin.

Wat hebben de Brazilianen mooie sprekende ogen, blije gezichten en wat waren ze dankbaar. Het was een vrolijke middag. Ook werden er leuke watergevechten gehouden. Dat koelde lekker af.

Als ik naar die sloppenwijken kijk, wat zijn wij in Nederland verwend qua woonruimte. Maar die blije en vriendelijke gezichten, ondanks zoveel ellende, daar kunnen wij een boel van leren.

Jezus, Die vol ontferming bewogen is, ziet en kent al die mensen van de sloppenwijk. Hij weet wat ze echt nodig hebben, echte liefde, hartelijke woorden, maar ook voldoende eten en betere voorzieningen.

Prachtig dat Johan en Brenda hen met de steun uit o.a. Nederland gaan helpen en het Evangelie gaan verkondigen, maar ook met mensen praten in hun gebrokenheid en armoede, hen troosten en uitzicht bieden.

We hebben als team een stukje liefde en aandacht gebracht, een stukje vrolijkheid door kinderen heerlijk te laten spelen. Zo hoort dat, kinderen die lekker onbezorgd kunnen spelen. De ouders genoten ook omdat er een begin is gemaakt om hun kinderen meer vreugde te geven.

Maar als de mensen leren wie Jezus is, dan zal de sloppenwijk een veilige wijk worden vol licht en vrede. Met de kracht van God waarop Johan en Brenda vertrouwen, zal er zeker verschil worden gemaakt. Daar word je toch blij van?

Laten we hen omringen met gebed en van onze rijkdom hen de middelen geven om uit te kunnen delen. Vandaag 600 broodjes, maar in de toekomst nog veel meer. Jezus zal er op terugkomen en zeggen: ‘Je hebt Mij gevoed en je over Mij ontfermd.’ Matth.25.

Vandaag onze tweede dag op het One project. Begonnen met een overdenking van Brenda en tosti’s van Johan. Op de planning staat een bezoek aan een afkickkliniek en daarna nog naar de sloppenwijk. Geen idee wat te verwachten.

Geraakt door het welkom dat we kregen, besefte ik hoe belangrijk het is om elkaar te bemoedigen en elkaar lief te hebben met de liefde van Jezus. Voor de eerste keer uitgestapt en verteld over de onvoorwaardelijk liefde van onze God. Machtig mooi en zo gesteund door ons groepje.

Daarna hebben Quincy en Roupen ook nog gesproken en Jaël heeft prachtig gezongen en gitaar gespeeld. Wat een kanjers!!! Ook hebben we voor alle jongens gebeden, en de jongens werden zo aangeraakt.

Machtig om dat met elkaar te mogen doen. Na een heerlijke maaltijd met elkaar gedeeld te hebben naar de sloppenwijk geweest. Wat een indrukken. Echt teveel om op te noemen.

Eén ding overtreft alles, dat als we Jezus volgen, in Zijn voetstappen gaan, gebeuren er wonderen en worden levens voor altijd veranderd. Wat een dag!! Wat een zegen om hier deel van uit te mogen maken.Wees gezegend, om tot zegen te zijn!! 🙏🏻

Vanmorgen na de overdenking en het ontbijt weer op pad gegaan met in onze bus 200 broodjes met ham en kaas. En koffie.

Het was heel erg druk op de weg, veel mensen trekken naar een andere plaats om carnaval te vieren. Blij met een goeie chauffeur als Hennie, die ons veilig door de drukte en de hobbelige straatjes manoeuvreert.

Veel auto’s vliegen van links naar rechts langs ons heen, en niet te vergeten de luid toeterende motors die overal vandaan lijken te komen. We hadden een bestemming voor ogen, maar God bracht ons ergens anders.

Door de drukte, was het erg lastig om de locatie te vinden en we reden door een straat waar een groep mannen langs de weg zat. Deze mensen zijn soms dagen op pad , omdat ze gehoord/verwacht hadden hier werk te vinden. Hun laatste centjes aan besteed. En dan is er geen werk. Centjes op, geen geld voor de terugreis, geen plaats om te slapen. En dan….

Dan stopt er ineens een bus in je straat, die in woord en daad Jezus brengt. Eerst een broodje, en te drinken. Daarna het Woord van God. Ons team was nog niet eens allemaal de bus uit of er stond al een lange rij die de mensen zelf gevormd hadden achter de bus. Twee aan twee kwamen zij. Zij kwamen en werden gevoed. 200 broodjes in een tel uitgedeeld. Eén meneer vertelde, er was zoveel onrust in deze straat. Het was niet veilig. En zodra de liefde van onze God gedeeld werd. Boem….onrust weg. Veranderende gezichten. Het raakte me ontzettend. We mochten bidden voor velen. Wij maakten een plan, maar God wilde ons hier hebben.

Johan en Brenda gaan hier volgende week weer heen, en weer, en weer….Omdat God hun daarheen leidt. Daarna geluncht en even onder elkaar geweest.

’s Avonds een dienst gehad in de gemeente a Bencao waar Hennie een mooi woord deelde uit Numeri, waar Mozes verspieders uitzendt om het land Kanaän te verkennen. Tien van de twaalf mannen zagen alleen de bergen die voor hun stonden, de reuzen. Twee mannen gingen op de belofte van God staan. Hoe ga jij om met de bergen in je leven? Word je bang, loop je weg, of geef je het aan God. In vertrouwen dat geen berg te hoog is voor Hem, Dat hij het is die de overwinning gaat behalen. Altijd. Zijn woorden zijn betrouwbaar. Ook hier weer gebeden voor mensen.

Echt ervaren dat God een ieder van ons gebruikt. Dat je woorden van bemoediging uitspreekt die zo raak zijn. Niet uit ons. Alles uit Hem. Roupen en Johan mochten hun getuigenis geven in een andere gemeente en ook daar was onze God aan het werk en dan gebeuren er machtige dingen.

God is goed!!! Zo mooi om samen met de One in Him Foundation zijn liefde uit te delen.

Gezegende dag gewenst.

De koffer valt open en kleine handjes graaien met de grootste hebberigheid naar de bellenblaas en de toeters, die inmiddels 5 seconden geleden daarin te vinden waren. Speelgoedkoorts. Chaos. In de verte de houten planken en geïmproviseerde daken, wat we de huizen van deze kinderen noemen. Sloppenwijk. Chaos.

Kleding, speelgoed, broodjes, koekjes, limonade, schmink, muziek, onszelf. Veel blije gezichten, veel dankbaarheid, maar toch ook veel leegte. Ondanks de gevulde buiken en de gevulde armen. Innerlijke chaos.

Jezus schept orde in onze chaos. Hij maakt van dorre plekken oases. Hij is de Verandering in onze innerlijke en uiterlijke chaos. Waar vinden we Hem? In jou en mij, wanneer we getuigen van Wie Hij is. Gisteren mochten wij Hem uitdelen in koffers vol en in liefdevolle aandacht. “Jesus te ama” is het kleine beetje Portugees dat ik hier spreek, maar laat dat nu net voor hun het belangrijkste zijn om te horen.

I see a mountain, You see a miracle
I see a wasteland, You see a garden
I see dry bones, You see an army
I see impossible, You see everything
(Stukje uit You See van Jonathan David Helser).

Vanmorgen diep geraakt door de overdenking met de muziek over Wijsheid….. Wie is Wijsheid en ook nog, wat is Wijsheid …In alles komen we steeds weer op Jezus uit ….. die Naam alleen staat boven elke naam.

Zo waren voor mij mijn darmen steeds vervelend aan het doen, lieten niet los wat los gelaten moest worden met alle gevolgen vandien …. dat duurde nu al 3 dagen!!! Gelukkig in autoriteit gaan staan en wat een opluchting, zeg!!!

Om 11 u vertrek naar Paul en zijn vrouw, die samen een opvanghuis voor kinderen hebben. We gingen eerst nog heerlijk lunchen in een wegrestaurant …. keuze volop en lekker !!

Bij Paul aangekomen stonden ze ons al buiten op te wachten … vertelden ons hoe het avontuur voor hun hier in 1998 al was begonnen en in 2001 definitief samen met zijn vrouw ….. als eerste met een hart voor kinderen….. en daarin in gehoorzaamheid op de roep van de Vader.

Dit is iets wat me hier steeds erg treft …..stap uit …. zie niet op de afstanden …ga en vertrouw Papa, God is de Grote Voorziener, Hij wijst de juiste Weg.

Indrukwekkend wat daar voor de uit huis geplaatste kinderen tot stand is gekomen ….. niets heeft een second hand uitstraling, nee, zelfs Koninklijk …. we zijn immers allemaal Koninklijk gemaakt en zelfs aangenomen als Zijn kinderen. Erfgenamen !!!!

Ook was er een heerlijk waterfestijn in het zwembad met de hoge rand ….klim er dan maar eens uit!! Gelukkig lukte dit allemaal, zelfs zonder trap.

Twee broertjes waren heerlijk aan het zwemmen en de jongste haalde voor het spel de bal ….waar we samen als kleine kinderen mee mochten spelen of het nu waterpolo of volleybal was … we deden het met elkaar en hebben met eigengemaakte spelregels heerlijk gelachen …. dus kwam er flink wat endorfine vrij. Geweldig!!!! Het douchen mochten we erbij denken en aankleden in de grote kleedruimte …. van het jongensverblijf.

Van daaruit gingen we naar Holambra. Dit is een van oorsprong Nederlands stadje met vele molens, bloemen, straatnamen, ja, Nederland heeft hier een grote invloed gehad. Zelfs zodanig dat er vandaar uit vele, ja, zeer vele bloemen worden geteeld met de grootste export in Brazilië!!! Schitterend om te zien!!!

Ook smaakte de koffie erg goed bij Martin Holandesa. In de avond was er een dienst in een achterstandswijk, waar we erg vriendelijk werden ontvangen. Op de hoek bij de kerk mochten we samen in de kring bidden. Want Quincy …. een van ons, zou het blijde nieuws brengen!!!

Binnengekomen….mochten we een heerlijke hug doorgeven of een vriendelijke groet!!! En stond er pittige Braziliaanse koffie voor ons klaar. Verschillende kinderen keken naar mij daar ook zij graag gehugd willen worden en stelden zich in het keukentje aan mij voor, zelfs na de dienst kwamen ze weer!!!

Het woord van Quincy was VERTROUWEN… met aan het eind een oproep voor gebed waar veel gebruik van werd gemaakt, en wij als Hollanders de vrijheid kregen voor de mensen te mogen bidden. Heerlijk om zo Zijn zegen door te mogen geven!!!! Zo speelde en zong Jaël nog heerlijk onder eigen gitaarbegeleiding en met drumspel van de zangleider. Al met al was het een heerlijke, gezalfde, gezegende dienst en kregen we allemaal nog een ijsje!!!!

Zo werd de thuisreis ingezet met de geweldige chaufeuze …! Echt !!!

Tegen 12u op onze thuisbasis aangekomen, moe maar ZEER VOLDAAN.

Hartelijke groeten allemaal en voor morgen weer een nieuwe blog met uitdaging.

Tiny

Goedemorgen allemaal,

Het eerste blog van de missiereis die voor de deelnemers eergisteren al begonnen is. Na een lange vliegreis zijn ze gisterochtend aangekomen op ons project.

Wat een mooie groep, zo gevarieerd weer: Hennie en Wilma, al zo een 6x mee geweest, zij helpen ons wederom deze reis om de groep te begeleiden… Tiny, de Sara van de groep, prachtig mens, groot in geloof, jong van geest, wat een enthousiasme.

Quincy, de Benjamin van de groep, mooie meid, ook zo groot in geloof, wat een vrijmoedigheid, daar gaan we nog veel van horen. Roupen, tsja, ik denk dat ik hem de Jozef van de groep mag noemen, Komt van zover, zo diep, maar als een koning staat hij op. Ina, de Marta van de groep, maar zo goed op weg om een ommezwaai naar Maria te maken. Deze reis is de eerste stap. En dan hebben we nog Jaël, dappere wijze strijdster, zij doet haar Bijbelse naam eer aan.

De dag hebben we besteed aan het elkaar beter leren kennen. De vraag waarom ben je hier en wat verwacht je van God? Deze reis is de rode draad geweest.

Na nog een mooie les gebedsbediening en oefenen met elkaar is iedereen lekker op tijd richting bed gegaan.

Ik ben erg benieuwd wat God allemaal in petto heeft voor iedereen deze reis. Ik heb hoge verwachtingen!

‘…maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden’ (‭‭Jesaja‬ ‭40:31‬ ;‭HSV‬).

Brenda