Vrijmoedigheid

Vrijmoedigheid is een ding. Hoe makkelijk is het gezegd om vrijmoedig te zijn naar anderen en al helemaal om tot God te gaan. Met heel je hart naar Hem toe gaan. Het klinkt zo mooi. Complete overgave wie wil dat nou niet?

Maar hoe doe je dat? Wat betekend het? Wat houd mij soms tegen om mezelf compleet over te geven aan Hem?

Wat houdt velen van ons nou tegen om zonder schroom in gebed te gaan, zonder schroom God te aanbidden, zonder schaamte door het leven te gaan. 

Onze eigen ik staat zo vaak in de weg. Ons eigen oordeel!

Ik sta wel eens in de kerk, met heerlijke aanbidding, en dan voel ik zo de aanwezigheid van God, zo de zalving van de Heilige Geest…. dat ik niet anders kan dan op mijn knieën vallen en mij compleet over geven aan Hem….Maar toch doe ik dat niet, ik blijf staan…. 

Want wat zal men wel niet van mij denken. Vroeger  verwonderde ik mij aan die mensen die inderdaad op hun knieën gingen, het leek wel of ze niets of niemand  zagen… ik vond dat raar, snapte er niks van en oordeelde daarover. Ik vond het zelfs overdreven. 

Maar toen snapte ik nog niet wat vrijmoedig tot God gaan was, wat Zijn Liefde inhield, dat Hij kijkt naar ons hart.

Dus ik denk allang niet meer wat een overdreven toestand. Iedereen mag tot Hem komen, precies zoals ze zijn. Ik vind het heerlijk om te zien bij de aanbidding hoe mensen zich compleet overgeven aan God.

En toch, blijf ik nog steeds staan. Terwijl ik echt weet wat ik weet! Dat ik bij Hem mag komen in complete overgave. Dat ik niets heb om mijzelf voor te schamen. Die schaamte is zo ik gericht! “Misschien denken mensen wel hetzelfde wat ik vroeger dacht”

En door die ik gerichtheid geef ik God niet wat Hij verdient…. mijn hele hart, ongeremd, complete overgave, totaal vrijmoedig tot Hem gaan…

Maar….
Vandaag maak ik een wilsbesluit:

Ik laat me niet meer leiden door mijn gedachten. Ik laat mij niet meer leiden door angst en oordeel. Maar vanaf vandaag laat ik mij leiden door de Heilige Geest! En laat ik mij overstromen met Zijn Liefde!

En als ik dan op mijn knieën val…. dan is dat omdat Hij zo groot is en ik zo klein!

Brenda